Google+

Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου 2017

Αγία Τριάδα-Κατ.Κρεββάτια, 'Ολυμπος

Ανάβαση πάνω από το αναψυκτήριο του ΕΟΣ Βροντούς, σε χιονισμένο τοπίο και με ιδανικό καιρό. Εκκίνηση από την εκκλησία της Αγίας Τριάδας με προορισμό το καταφύγιο Κρεββάτια στα 1500μ.

χιόνια από την αρχή

Σάββατο, 4 Φεβρουαρίου 2017

Καραγιαννάκης - κορυφή Λουλούδι, Σαμοθράκη

Η δεύτερη ψηλότερη κορυφή του νησιού βρίσκεται σε ένα κομβικό σημείο στον ορεινό όγκο του Σάος, στη Σαμοθράκη. Συγκεκριμένα χωρίζει το φαράγγι του Φονιά στη βόρεια πλευρά από αυτό του Καραγιαννάκη στη νότια, στα οποία δίνει και μοναδική θέα παράλληλα. Λίγο πιο δυτικά βρίσκεται και το φαράγγι Γυάλι, ενώ ανατολικά μπορούμε με προσοχή να ανεβούμε στην ψηλότερη κορυφή του νησιού Φεγγάρι.
Η πορεία ξεκίνησε από το φαράγγι του Καραγιαννάκη από τα 500μ. Έγινε ανάβαση στην ανατολική πλαγιά και έπειτα συνέχεια δίπλα στη ρεματιά του Κούσιαντα, ένα απομονωμένο φαράγγι στη νότια πλευρά χωρίς ιδιαίτερη λεκάνη απορροής. Από εκεί η ομάδα βγήκε στην κορυφογραμμή λίγο πιο δυτικά από το Λουλούδι. Η κατάβαση έγινε μέσα από ένα απότομο κλάδο του Καραγιάννακη. Λεπτομέρειες όλης της διαδρομής εδώ.

ανηφορίζοντας από τον Καραγιαννάκη


Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2017

Χατζή 2.038μ.

Για χρόνια το Χατζή, ένα βουνό με 2.038μ, παρέμενε άγνωστο στους ορειβάτες. Απέναντι απο τα Τζουμέρκα,σε μια στροφή του Αχελώου, αποκομμένο απο τα γύρω βουνά με βαθιές χαράδρες, μακριά απο τους κεντρικούς δρόμους και τα αστικά κέντρα, σπάνια δεχόταν επισκέψεις.Τα τελευταία χρόνια με τη σήμανση που έγινε για την κορυφή απο τους ορειβάτες των Τρικάλων, ο ορειβατικός κόσμος ''ανακάλυψε'' το Χατζή. Η κλασική ανάβαση ξεκινάει απο τη Μεσοχώρα.
Απο τα τελευταία σπίτις της Μεσοχώρας ξεκινάει το καλογραμμένο και σηματοδοτημένο μονοπάτι που ανηφορίζει στη ράχη και μπαίνει σε όμορφο δάσος.Ατέλειωτα λιβάδια με πολύχρωμα λουλούδια και δεκάδες ποταμάκια με δροσερό κελαριστό νερό, από τα χιόνια που λειώνουν, μας συντροφεύουν. Περνάμε την Μαλόραχη και ανεβοκατεβαίνοντας λοφάκια και λιβάδια φτάνουμε στη βάση της κορυφής όπου
υπάρχει το βιβλίο εντυπώσεων. Μια σύντομη στάση επιβάλλεται για ξεκούραση και για να γράψουμε τα ονόματά μας στο βιβλίο. Συνέχίζουμε να ανεβαίνουμε έντονα την χιονισμένη πλαγιά μπροστά μας μεχρι που φτάνουμε στον βραχώδη κώνο της κορυφής.Λίγο ακόμη σκαρφάλωμα και φτάνουμε στο κολονάκι της κορυφής. Η θέα της κορυφής μας αποζημιώνει για τον κόπο που κάναμε να ανέβουμε. Τα Τζουμέρκα και η μακριά ράχη της Κακαρδίτσας θαρρείς πως είναι δίπλα μας, κάτω από τα πόδια μας στριφογυρίζει ο πολύπαθος Αχελώος,στο βάθος τ' 'Αγραφα και απέναντι η επιβλητική κορυφή του Αυγού. Κείμενο/φωτογραφίες: Σάκης Γκαρίπης. Ημερομηνία: 28/4/2012



Τριγγία 2.204μ. νότια Πίνδος

Η Τριγγία είναι ένα εκτεταμένο ορεινό συγκρότημα της Νότιας Πίνδου στο δυτικό τμήμα του Νομού Τρικάλων.Το όνομά της το έχει λάβει από την ομώνυμη υψηλότερη κορυφή της 2.204 μέτρα.Η οροσειρά της Τριγγίας έχει πολλές ψηλές κορφές που ξεπερνούν τα 2000μ. Χωρίζεται από την οροσειρά της Νεράιδας με τα ρέματα Κατουνίτσα και Σκάλες και ενώνεται με αυτήν στον αυχένα Γκολέμη. Ανατολικά το Κλεινοβίτικο ρέμα χωρίζει την Τριγγία από τον Κόζιακα. Δυτικά το Σκληνασιώτικο ρέμα χωρίζει την Τριγγία από τη Μοράβα με την οποία ενώνεται στη θέση Κιάτρα Μπράστα. Στα πόδια της είναι χτισμένα ένα πλήθος χωριών από τα οποία ξεχωρίζουμε τον Κλεινοβό (Κλινός), την Κρανιά και το Παλαιοχώρι αφού αυτά αποτελούν την αφετηρία των μονοπατιών που οδηγούν στις κορυφές του βουνού.Η Τριγγία είναι κατάφυτη από δάση ελάτης, ενώ σε χαμηλότερο υψόμετρο κυριαρχούν τα φυλλοβόλα είδη, όπως η βελανιδιά, ο σφένδαμος και ο ψευτοπλάτανος. Σε υψόμετρο πάνω από τα 1.700 μέτρα υπάρχουν εκτεταμένα αλπικά λιβάδια, όπου γίνεται συστηματική βόσκηση κατά τη θερινή περίοδο. Οι άφθονες πηγές της Τριγγίας τροφοδοτούν μερικούς από τους πρώτους σημαντικούς παραποτάμους του άνω ρου του Αχελώου, του επονομαζόμενου και Ασπροποτάμου. Οι βόρειες και ανατολικές κλιτύες του συγκροτήματος ανήκουν
στη λεκάνη απορροής του ποταμού Πηνειού.
Η ανάβαση στην Τριγγία έγινε απο τα Κονάκια Ασπροποτάμου, πάνω απο την Κρανιά.Τα Κονάκια Ασπροποτάμου είναι ένας Σαρακατσαναίικος οικισμός που βρίσκεται τρία χιλιόμετρα ανατολικά της Κρανιάς .Δημιουργήθηκε για το ξεκαλοκαίριασμα των οικογενειών των Σαρακατσαναίων κτηνοτρόφων όταν αυτοί ανέβαιναν με τα κοπάδια τους στα λιβάδια της περιοχής του Ασπροποτάμου.
Είναι ίσως ο μοναδικός καθαρά και οργανωμένος οικισμός Σαρακατσαναίων στην Ελλάδα. Βρίσκεται στην θέση αυτή για παραπάνω απο 200 χρόνια και αποτελείται από 50 περίπου κατοικίες οι οποίες είναι φτιαγμένες από ξύλο.
H ανάβαση απο αυτή την πλευρά του βουνού είναι πασίγνωστη και αποτελεί σημείο αναφοράς για πολλούς ορειβατικούς συλλόγους.Αρχικά βαδίζουμε στο χωματόδρομο που οδηγεί στον αυχένα Γκολέμι, μετά απο λίγο τον αφήνουμε και συνεχίζουμε στον χωματόδρομο που φεύγει αριστερά μας.Στη συνέχεια πιάνουμε το καλογραμμένο μονοπάτι που είναι χαραγμένο στη πλαγιά του βουνού και μετά απο 3,5 ώρες απο τα Κονάκια είμαστε στην κορυφή της Τριγγίας.Πραγματικά αεροπλανική θέα ! Κείμενο/φωτογραφίες: Σάκης Γκαρίπης. Ημ/νια ανάβασης 14/10/2012.




5 Πύργοι 2.018μ-Φλυτζάνι 2.017μ.

Διαδρομή στα Ανατολικά Άγραφα:
Ανθηρό Καροπλεσίου - 5 Πύργοι - Φλυτζάνι - Μπορλέρο - Ελατάκος - Ζυγογιανναίικα,  
διάρκειας 10 ωρών.
Οι Πέντε Πύργοι βρίσκονται στα ανατολικά Άγραφα, στη νότια απόληξη της τεχνητής λίμνης Ταυρωπού. Η ονομασία του βουνού πιθανότατα προέρχεται από το σχήμα της κορυφογραμμής του: Από μακριά, διακρίνονται πέντε βράχινοι όγκοι που σχηματίζουν τους πύργους.
Το κατώτερο τμήματου βουνού καλύπτεται από δρύες, ενώ πιο ψηλά συναντώνται δάση ελάτης. Λόγω της χαμηλής επισκεψιμότητας, το βασικό μονοπάτι του βουνού είναι σε κακή κατάσταση. Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η έντονη παρουσία των ζώων στο δάσος. Τα βράδια ακούγονται πολλές κραυγές και ήχοι από τις νυχτερινές αναζητήσεις για τροφή.Το μονοπάτι ξεκινάει από το πάνω μέρος του χωριού Ανθηρό. Ανηφορίζουμε μέχρι την εκκλησία και στρίβουμε δεξιά στον χωματόδρομο. Σε πενήντα μέτρα, στο αριστερό μας χέρι υπάρχει ένα κόκκινο βέλος (σπρέι σε βράχο), που μας κατευθύνει προς ένα απότομο μονοπάτι. Ακολουθούμε το μονοπάτι και διασχίζουμε τον δρόμο τρεις φορές, συνεχίζοντας απέναντι. Η τελευταία είσοδος γίνεται πάνω σε μια φουρκέτα. Εδώ ξεκινάει το μεγάλο μέρος του μονοπατιού και τα βάσανα.Σε λίγη ώρα προσεγγίζουμε το αλπικό τμήμα. Στο βάθος βλέπουμε ένα διάσελο, ενώ διακρίνεται και το μονοπάτι που οδηγεί εκεί. Από το διάσελο πάμε αριστερά ανηφορίζοντας σε μια απότομη πλαγιά και σύντομα βλέπουμε την κορυφογραμμή. Την ακολουθούμε μέχρι την κορυφή. Προσοχή χρειάζεται το τελευταίο κομμάτι, το οποίο είναι αρκετά απότομο,στενό και εκτεθειμένο. Προχωράμε αργά,περνώντας τον κίνδυνο και

φτάνουμε στην κορυφή. Η διαδρομή διαρκεί περίπου τρεις ώρες.Ο επόμενος στόχος ήταν η κορυφή Φλυτζάνι ακολουθώντας την κορυφογραμμή.Αφου κατέβήκα και τον 2ο Πύργο, έμεινα για αρκετή ώρα καθηλωμένος εξαιτίας της ομίχλης.Ήταν δύσκολο να συνεχίσω γιατί το πεδίο ήταν άγνωστο.Ένα σύντομο άνοιγμα του καιρού που έγινε απο τη νότια πλευρά μου έκανε να προσανατολιστώ σωστά κατεβαίνοντας απο ένα λούκι. Μετά την κατάβαση συνέχισα για το διάσελο Φλυτζάνι-Πέντε Πύργων και απο εκεί σε 40 λεπτά κατέληξα στην κορυφή Φλυτζάνι.Απο την κορυφή συνέχισα για λίγο επί της κορυφογραμμής, καταρριχήθηκα απο την δυτική κόψη του Φλυτζανιού και βγήκα στον χωματόδρομο ο οποίος αριστερά οδηγεί προς Νιάλα και δεξιά προς Μπορλέρο.Η δυτική κόψη του Φλυτζανιού είναι σαθρή και εκτεθειμένη και καλό είναι να γίνει χρήση σχοινιού.Σε κάποιο σημείο μάλιστα υπάρχει και πλακέτα με κρίκο γι' ασφάλιση.Βγαίνοντας στο δρόμο συνέχισα για την κορυφή Μπορλέρο.Με την ανάβαση στην μυτερή κορυφή του Μπορλέρου κλείνει και το ταξίδι στα Ανατολικά Άγραφα.Η επιστροφή έγινε απο το μονοπάτι που περνάει απο τις Πόρτες, φτάνει στο καταφύγιο Ελατάκος και καταλήγει στα Ζυγογιανναίικα.Απαιτητική διαδρομή με σαθρά και εκτεθειμένα περάσματα.
Μετά το τέλος της διαδρομής ακολούθησε περιήγηση στη λίμνη Πλαστήρα,υδροποδήλατο κτλ.
2/8/2015. Ολη η διαδρομή έγινε σόλο. Κείμενο/φωτογραφίες: Σάκης Γκαρίπης




Δευτέρα, 30 Ιανουαρίου 2017

Σβώνη 2.039μ.(Ανατολικά Άγραφα)

Η βόρεια ράχη της Σβώνης είναι πολύ επιβλητική και τραβάει την προσοχή σε όποιον ανεβεί στους Πέντε Πύργους ή το Φλυτζάνι. Η πρόσβαση γίνεται από το χωριό Πετράλωνα ή Σάικα(Ν. Ευρυτανίας) ακολουθώντας το δασικό δρόμο κακής βατότητας προς το οροπέδιο της Νιάλας. Η θέα είναι απίστευτη προς τις κορυφές 5 Πύργοι και Φλυτζάνι.Μόλις φτάσουμε στο μαντρί, απο πίσω ξεκινάει ένα μονοπάτι που οδηγεί στη βόρεια ράχη.Σχεδόν σε όλη τη ράχη κινούμαστε στην κόψη της εκτός ελαχίστων σημείων σχετικά χαμηλά που την αποφεύγουμε (περίπου 5-10 μέτρα χαμηλότερα). Σε υψόμετρο 1900 μέτρων βρίσκεται το δυσκολότερο πέρασμα της διαδρομής με δυσκολία περίπου ΙΙ για μήκος 10 μέτρα. Μετά το πέρασμα αυτό η ράχη γίνεται πιο πλατιά μέχρι την κορυφή. Η επιστροφή γίνεται κατηφορίζοντας την ανατολική πλευρά (κλασική διαδρομή) μέχρι τον αυχένα και ακολουθώντας το μονοπάτι με βορειοδυτική κατεύθυνση προς το μαντρί. 
Ημερομηνία ανάβασης: 3/8/2015. Κείμενο/φωτογραφίες: Σάκης Γκαρίπης.




Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2017

Τραπεζίτσα 2.027μ., βόρεια Πίνδος

Η Τραπεζίτσα είναι ένα ιδιόμορφο βουνό που ενώ είναι πολύ απότομο από όλες τις πλευρές είναι κατάφυτο κάτι εντελώς διαφορετικό από τα υπόλοιπα βουνά της περιοχής. Το πυκνό δάσος καλύπτει το βουνό μέχρι και την κορυφή στα 2027μ., σε αντίθεση με όλα τα άλλα βουνά της περιοχής που η βλάστηση δεν ξεπερνά τα 1500 μέτρα.Η ανάβαση στην Τραπεζίτσα είναι μια από τις ωραιότερες διαδρομές που μπορεί να κάνει κάποιος στη περιοχή της Ηπείρου. Μια πορεία 3 ως 3 ½ ωρών που το μεγαλύτερο μέρος της περνάει μέσα από ένα από τα ωραιότερα πευκοδάση της πατρίδος μας, οδηγεί προς τη βραχώδη κορυφή του βουνού, με την καταπληκτική θέα.Η διαδρομή αρχίζει λίγο έξω από την Κόνιτσα. Αρχικά ακολουθούμε τον επαρχιακό δρόμο που ξεκινάει από την όμορφη κωμόπολη της Ηπείρου και ανηφορίζει προς τα χωριά της «λάκκας του Αώου» (Ελεύθερο, Παλιοσέλι κ.α.).
Στα πρώτα χιλιόμετρα και αμέσως μετά την εκκλησία της Παναγίας, υπάρχει το ύψωμα του προφήτη Ηλία όπου και ένα περιφραγμένο γηπεδάκι στην αριστερή πλευρά του δρόμου.
Από εκεί, αλλά από την απέναντι (δεξιά) πλευρά του επαρχιακού δρόμου αρχίζει το μονοπάτι που οδηγεί στη κορυφή της Τραπεζίτας.
Αν και το ξεκίνημα της πορείας μας γίνεται από έναν χώρο όπου υπάρχει χαμηλή βλάστηση, πολύ γρήγορα το μονοπάτι μας μπαίνει στο πλούσιο δάσος της περιοχής.Η ανηφορική μας

πορεία γίνεται πλέον μέσα στο πυκνό δάσος το οποίο και μας συνοδεύει ως τη βραχώδη κορυφή, που βρίσκεται σε υψόμετρο 2027 μέτρα. Από εκεί μπορούμε να θαυμάσουμε τη θέα προς τον Σμόλικα και την Τύμφη, τη λακκιά του Αώου αλλά και αυτή του Σαραντάπορου με τα Μαστοροχώρια του.
Και αν η ατμόσφαιρα είναι καθαρή το μάτι μας φτάνει ως τα βουνά της Θεσσαλίας.Η διαδρομή σε όλο το μήκος της έχει επαρκέστατη σήμανση και το μονοπάτι στο μεγαλύτερο μέρος του είναι ιδιαίτερα εμφανές. Μόνο στο τελευταίο στάδιο, φτάνοντας κοντά στη κορυφή του βουνού, το μονοπάτι γίνεται ασαφές. Όμως και εκεί χάρη στη πολύ καλή σήμανση η ανάβαση μας διευκολύνεται κατά πολύ. Κατά τη διάρκεια της πορείας μας συναντάμε και δυο διακλαδώσεις. Και στις δυο ακολουθούμε την αριστερή κατεύθυνση όπως άλλωστε μας υποδεικνύει και η σχετική σήμανση που υπάρχει στα δυο σημεία.Σε τρία-τέσσερα σημεία της διαδρομής μας (πχ. περιοχή «Ασπροχώματα») συναντάμε τμήματα όπου το μονοπάτι έχει υποστεί φθορές από την έντονη διάβρωση της περιοχής. Όμως και σ’ αυτά τα σημεία, υπάρχουν περάσματα τα οποία και υποδεικνύουν σχετικές σημάνσεις και σημάδια.Άπειρος Γαία! Κείμενο/φωτογραφίες: Σάλης Γκαρίπης  27/04/2014




Παχτουρνιάσκα 1.976μ.(Τσιγκόρι)

Αξίζει κάθε κόπο για να φτάσεις ως εδώ. Αξίζει και την τελευταία σταγόνα ιδρώτα για να καλύψεις τα 500 μέτρα υψομετρικής διαφοράς από το Παχτούρι μέχρι την βάση του τείχους που κάθετο υψώνεται πάνω από το χωριό. Γυμνές ορθοπλαγιές και στη βάση τους τα χαλάσματα σωρός. Ένα όριο αξεπέραστο το σύμπλεγμα με το όνομα Παχτουρνιάσκα στο νοτιότερο άκρο της Κακαρδίτσας. Από τα λίγα βουνά που είναι απροσπέλαστα από όλες τις πλευρές, απαιτεί υπομονή και τόλμη η προσέγγισή του. Ξεκινάμε απο το Παχτούρι, ένα χωριό το οποίο βρίσκεται σε υψόμετρο 950μ. σε μια περιοχή της δυτικής Πίνδου κατάφυτη από έλατα, οξιές και πλατάνια, το Παχτούρι είναι το ωραιότερο και πιο νοικοκυρεμένο χωριό της περιοχής. Καστανιές, καρυδιές, κερασιές, μηλιές και κρανιές καθώς και πλήθος χαμηλών θάμνων και φυτών – φτέρες, αγριοτριανταφυλλιές, και αρωματικά φυτά συμπληρώνουν την πλούσια χλωρίδα του χωριού.Ακολουθούμε μια όμορφη διαδρομή κατά μήκος του μεγάλου ρεύματος και δίπλα στον τσιμεντένιο νεραύλακα μέχρι την αρχή του φαραγγιού που σημαδεύεται από την βουή του καταρράκτη. Τοπίο ειδυλλιακό αν και η ζέστη σε συνδυασμό με την υγρασία δοκιμάζει τις αντοχές μας. Από εδώ και πάνω ακολουθούμε μονοπάτι λιθόστρωτο που με κατεύθυνση νότια στριφογυρίζει ψηλά, πάνω από το χωριό. Να οι κόκκινες σκεπές του, πλαισιωμένες από το πράσινο των δέντρων. Η χαμηλή, πρεμνοφυής βλάστηση δεν μας προστατεύει από τον ήλιο που είναι πλέον ψηλά.Μετά από μιας ώρας πορεία φτάνουμε στο ελατόδασος, λίγο πριν από το ξέφωτο. Στη συνέχεια ανηφορίζουμε έχοντας αριστερά μας το πανόραμα της Παχτουρνιάσκας.Μετά απο λίγο φτάνουμε στην κορυφή Τσιγκόρι 1.976μ. Στόχος μας ήταν η μυτερή κορυφή στο κέντρο αλλά δεν βρίσκαμε διαδρομή.Θα επιχειρήσουμε ξανά μια ανάβαση στο μέλλον αφού αφήσαμε ανοιχτούς λογαριασμούς. Ημερομηνία ανάβασης 30/07/2013. Κείμενο/φωτογραφίες: Σάκης Γκαρίπης.



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...